زنده ام من به نفسـهاي مسيحايـي تو

چه هراس ازغم و انديشه ء روزم باشد

كه خوشـم من صنما با شب رؤيايي تو

نه فقط اين دل شوريده ء  من بيدل شد

كه جهاني همه مدهوش وتماشايي تو

ز خيال ِ رخ تو ،  صـبر و تحــمل شَــوَدم

ناي من، ناله ي من،واله ي شيدايي تو

همهء دغدغه ي بي سر و ساماني من

كه  دمي دل بسـپارم  به دل آسايي تو

صنماصورت خوب تو چنان بي همتاست

كه به جنـت نشـود ،حور ، به زيبايـي تو

چشم بستن زچه رو،تا به كجا تاب آرم ؟

ديــن و دنيـــا بنـهــادم به دلـــآرايـي تو

گر سر صبر و شكيب است دل خونم را

چشـــم بايـد كه ببنــدد به فريبــايـي تو

كاش يكـبار توانم سـر ياري مي داشـت

كه زند دسـت به دامــان شكيــبايـي تو

عافيت گو مطلب ، عاشق دلسـوخته را

شـده ام شهره ي آفاق به رسـوايي تو   

دل پريشــانـي من ، زلـف پريشـانـي تو